Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Wiadomości

Nawigacja okruszkowa Nawigacja okruszkowa

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Archeolodzy z UJ wiedzą coraz więcej na temat starożytnego miasta Pafos

Archeolodzy z UJ wiedzą coraz więcej na temat starożytnego miasta Pafos

Naukowcy z Zakładu Archeologii Klasycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego podsumowali 7. kampanię badawczą Paphos Agora Project, która dotyczyła przede wszystkim wykopów oraz badań nieinwazyjnych na samej agorze - rynku starożytnej stolicy Cypru i na wielu wybranych obszarach Parku Archeologicznego. Te ostatnie były prowadzone nie tylko z użyciem metody magnetycznej, ale też prospekcji georadarem.


Zakrojone na szeroką skalę prace rozpoczęły się pod koniec sierpnia i trwały ponad miesiąc. Wzięła w nich udział między innymi kadra naukowa, doktoranci, studenci, dla których są to obowiązkowe ćwiczenia terenowe oraz wolontariusze. Badania przeprowadzono na agorze, głównym placu starożytnego Nea Pafos oraz w pobliżu północno-zachodniej bramy miejskiej. Tam bowiem uczestnicy kampanii chcieli zweryfikować teorię głoszącą o istnieniu drugiego portu miasta Pafos, ponieważ w starożytności port główny znajdował się w jego południowej części, czyli tam gdzie obecnie.

- W poprzednich latach wykonaliśmy szereg badań nieinwazyjnych w poszukiwaniu drugiego portu na przeciwległym krańcu miasta z wykorzystaniem aparatury geofizycznej. Podczas zeszłorocznego sezonu badawczego punktowo w kilku miejscach rozpoczęliśmy na ograniczoną skalę wykopaliska weryfikacyjne. Układ warstw piasku i zalegającej pod nią ziemi a poniżej skały macierzystej, wskazuje, że nie było tam portu, natomiast nie można wykluczyć istnienia tu przystani - wyjaśnia prof. Ewdoksia Papuci-Władyka, która kieruje pracami ekspedycji.

Badacze kontynuowali badania geofizyczne również w innych częściach Pafos. Jednym z najważniejszych rezultatów jest detaliczne miejscami ukazanie przebiegu siatki ulic. Dzięki zastosowaniu georadaru okazało się, że w południowo-wschodnia część agory była bardzo gęsta. Bez prowadzenia wykopalisk udało się też wyznaczyć narożnik północno-wschodni portyku, który ją otaczał.

- Wśród odkryć dokonanych w czasie wykopalisk na terenie agory w zeszłym roku na uwagę zasługuje znalezisko w postaci skomplikowanego systemu hydraulicznego złożonego z dwóch połączonych za sobą baseników oraz fragmentu terakotowego rurociągu. Baseniki były pokryte wodoodporną zaprawą położoną na warstwie starannie ułożonych fragmentów terakotowych dachówek - mówi prof. Ewdoksia Papuci-Władyka i dodaje:

- W poprzednich latach w trakcie poszukiwań infrastruktury gospodarczej poza terenem agory natknęliśmy się również na pozostałość po działalności zapewne z okresu późnorzymskiego albo bizantyjskiego. Dzięki badaniom z wykorzystaniem magnetometru wykryliśmy regularną, kolistą strukturę najprawdopodobniej związaną z użyciem ognia. W czasie najnowszych weryfikacyjnych wykopalisk okazało się, że był to piec służący być może do pozyskiwania wapna z bloków i obiektów kamiennych. Oznacza to, że istotne wcześniej części miasta, w tym również agora, wówczas już nie pełniły swojej reprezentacyjnej roli, ale były eksploatowane niemal jak kamieniołom.

Ciekawych znalezisk dokonano również w pobliżu wschodniego wejścia do agory. Tam badacze odkryli studnię, w której znaleźli liczne zabytki - bloki kamienne czy fragmenty naczyń ceramicznych. Studnia miała prawie 6 m głębokości i zdaniem prof. Ewdoksii Papuci-Władyki pełniła swoją funkcję do poł. II w. n.e.

Interdyscyplinarne badania prowadzone są we współpracy z wieloma instytucjami. Biorą w nich udział przedstawiciele Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, Politechniki Warszawskiej i Uniwersytetu w Hamburgu.

Starożytne miasto Nea Pafos jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych na Cyprze. Jego zabytki zostały wpisane na listę UNESCO światowego dziedzictwa kulturowego. Miasto zostało założone w zachodniej części wyspy pod koniec IV lub na początku III w. p.n.e. Znajdowało się najpierw w okresie hellenistycznym w obrębie egipskiego królestwa Ptolemeuszy, a potem pod kuratelą rzymską. Od ok. 200 p.n.e. do ok. 350 n.e. pełniło rolę stolicy wyspy.

Polecamy również
Medal św. Krzysztofa dla prof. Stanisława Waltosia
Nowe Uniwersyteckie Centrum Radioterapii
WSMiP UJ z dofinansowaniem na stworzenie anglojęzycznego programu studiów
Konferencja „Łączą nas źródła”

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Znajdziesz nas tutaj